Nike: hoe lang blijft een kampioen op zijn naam teren?

Het logo is wereldberoemd. Maar wat gebeurt er als de schoenen minder hard verkopen dan vroeger?

Een beroemd logo betaalt de rekening niet

Nike is nog altijd een van de bekendste sportmerken ter wereld. Maar achter dat wereldberoemde logo is de winst in twee jaar bijna gehalveerd. Dat maakt de koersdaling begrijpelijk én roept een lastige vraag op: is Nike tijdelijk uit vorm, of is een deel van zijn oude voorsprong verdwenen? ESS kijkt niet naar de reputatie van gisteren, maar naar wat het bedrijf vandaag verdient en waar het herstel vandaan moet komen.

Een kleine omzetdaling, een veel grotere winstdaling

In 2024 zette Nike $51,36 miljard om en verdiende het $5,70 miljard netto. In boekjaar 2026 was de omzet $46,40 miljard en de winst $3,11 miljard. Dat is ongeveer 10% minder omzet, maar liefst 45% minder winst. De operationele winstmarge zakte van 12,7% naar 8,3%. Daar zit de kern: Nike verkoopt minder, maar verdient vooral veel minder aan wat het nog verkoopt. [1]

Het kwartaal tot en met augustus 2026 liet nog geen echte ommekeer zien. De omzet daalde met 4% tot $11,2 miljard. De brutomarge steeg wel naar 42,8%, vooral doordat opslag en logistiek minder kostten. Mooi meegenomen, maar het zegt nog niet dat consumenten weer massaal voor Nike kiezen. [2]

Niet alles is met een nieuwe campagne te repareren

Nike heeft jarenlang goed verdiend aan bekende modellen en aan de verkoop via eigen winkels en webshops. Ondertussen wonnen andere merken terrein, vooral bij hardloopschoenen. Nu probeert Nike de relatie met sportwinkels weer te versterken. Dat is een verstandige koerswijziging: wie zijn schoenen op minder plekken aanbiedt, maakt het de concurrent wel erg gemakkelijk. De directe en digitale verkoop stonden in het laatste kwartaal nog onder druk. [2]

China vormt het grootste punt van zorg. De omzet daar daalde in het laatste kwartaal met 26% op basis van constante wisselkoersen. Ook Converse zag de verkoop fors teruglopen. Dat zijn geen kleine haperingen. Nike moet niet alleen goedkoper werken, maar vooral opnieuw schoenen maken die mensen liever willen hebben dan die van een ander merk. [2]

Waarom ESS Nike niet afschrijft

Nike is bepaald niet machteloos. Het heeft een wereldwijd verkoopnetwerk, een bekend merk en eind augustus ongeveer $8,4 miljard aan geldmiddelen en kortlopende beleggingen. Maar er lag ook $7,8 miljard aan voorraad. Die voorraad kan prima verkocht worden, alleen is de vraag tegen welke prijs. Als kortingen nodig zijn, gaat dat ten koste van de marge. [2, 3]

Het rendement op geïnvesteerd kapitaal bedroeg volgens Nike in boekjaar 2026 nog 18,7%. Dat is een teken dat het bedrijf niet al zijn economische kracht kwijt is. Een belegging draait uiteindelijk niet om het logo of het verleden, maar om de winst die de onderneming nog moet verdienen. [1]

Winst op papier is niet hetzelfde als geld op de bank

De operationele kasstroom zakte van $3,70 miljard in 2025 naar $2,87 miljard in 2026. Na ongeveer $0,68 miljard aan investeringen bleef $2,18 miljard vrije kasstroom over. Tegenover een indicatieve beurswaarde van circa $55 miljard betekent dat dat beleggers ongeveer 25 keer deze jaarlijkse vrije kasstroom betalen. Dat is niet vanzelfsprekend goedkoop voor een bedrijf waarvan de winstkracht onder druk staat. De beurswaarde is een momentopname; de kasstroom betreft het afgesloten boekjaar. [1]

Ook het dividend verdient aandacht. In boekjaar 2026 betaalde Nike $2,41 miljard dividend, meer dan de $2,18 miljard vrije kasstroom van dat jaar. In het kwartaal tot en met augustus 2026 kwam $135 miljoen uit de bedrijfsvoering binnen, terwijl $199 miljoen werd geïnvesteerd: per saldo een negatieve vrije kasstroom van $64 miljoen. In datzelfde kwartaal betaalde Nike $610 miljoen dividend. Eén kwartaal kan door timing en seizoensinvloeden vertekenen, maar deze cijfers maken duidelijk waarom ESS de dekking van het dividend kritisch volgt. [1, 3]

Een verbouwing met een lastige opdracht

Topman Elliott Hill probeert Nike weer dichter bij de sport en de klant te brengen. De reorganisatie onder de naam Pace moet ook kosten besparen. Daar zit een valkuil voor beleggers: besparingen die over meerdere jaren worden opgeteld, zijn niet hetzelfde als een bedrag dat ieder jaar opnieuw in de winst verschijnt. Uiteindelijk moet Nike vooral weer meer gewilde producten verkopen, zonder steeds naar de kortingsknop te grijpen. [2]

En is het aandeel dan goedkoop?

Een aandeel kan flink dalen en toch niet goedkoop zijn. Dat klinkt vreemd, maar bij Nike is de winst veel harder teruggelopen dan de omzet. Wie de vroegere topjaren als maatstaf neemt, kan zichzelf dus rijk rekenen.

ESS kijkt vooral naar wat het bedrijf nu aan geld overhoudt en wat er nodig is om dat te verbeteren. In 2026 was de vrije kasstroom ongeveer $2,18 miljard. Voor een overtuigende waardering moet zichtbaar worden dat die kasstroom weer structureel stijgt, en niet alleen doordat Nike tijdelijk op de kosten remt.

De cijfers laten vooral zien dat de huidige winstkracht veel zwakker is dan in de topjaren. De waardering wordt pas overtuigender als Nike opnieuw meer verkoopt, minder afhankelijk wordt van kortingen en de vrije kasstroom duurzaam herstelt. De koersdaling op zichzelf bewijst dat niet.

Waar ESS de komende kwartalen op let

Voor ESS zijn vijf ontwikkelingen doorslaggevend: stopt de terugval in China, verkoopt Nike weer meer schoenen, zijn daar minder kortingen voor nodig, komt er meer vrije kasstroom binnen en blijft het dividend betaalbaar uit de eigen bedrijfsvoering? Als dat meerdere kwartalen verbetert, krijgt het herstelverhaal inhoud. Tot die tijd blijft het vooral een belofte.

ESS-oordeel: de naam is groot, het bewijs nog niet

ESS schrijft Nike niet af. Daarvoor zijn het merk, de schaal en de financiële mogelijkheden te sterk. Tegelijkertijd is er een bedrijf waarvan de winst fors is teruggevallen en dat op meerdere fronten klanten opnieuw moet overtuigen.

Juist voor particuliere beleggers zit daar de les. Een bewonderd merk is niet automatisch een aantrekkelijk aandeel tegen iedere prijs. Nike is voor ESS een mogelijke herstelkandidaat, geen overtuigend aangetoond koopje. ESS wil eerst meer bewijs zien in de verkoop, de marges en vooral de kasstroom. Een comeback is mogelijk, maar de beurs geeft geen medailles voor vroegere prestaties.